Op 1 juni verloor ik Louie. Eén van mijn geliefde Cyperse maatjes, plotseling, door een tragisch ongeval. Ik was er totaal niet op voorbereid en ben er nog steeds kapot van.
Verdriet als dit voelt soms onmogelijk om in woorden te vatten. Maar tussen alle verdriet door drong er iets anders tot me door. Ik heb nog twee katten thuis, die Louie misten voor mijn ogen. En ik besefte: ik weet eigenlijk niet goed hoe ik hen hierdoorheen moet helpen. Hoe laat ik ze afscheid nemen? Hoe ziet rouw er bij katten uit? En wat kan ik doen om het draaglijker te maken?
Ik ben gaan uitzoeken wat ik kon vinden, en deel dat hier. Voor mezelf, maar misschien ook voor jou.
Laat je andere katten afscheid nemen
Veel dierenartsen en gedragsdeskundigen raden aan om je andere huisdieren het lichaam van de overleden kat even te laten zien en besnuffelen, als dat kan. Het klinkt misschien vreemd, maar katten begrijpen de wereld voor een groot deel via geur. Zonder dat moment kunnen ze blijven zoeken naar een maatje dat er simpelweg niet meer is, zonder te “snappen” waarom.
Hoe ziet rouw bij katten eruit?
Bij mijn eigen katten zag en zie ik dingen die ik nu herken als rouw. Veelvoorkomende signalen zijn:
- Veranderd eetgedrag: minder eten, of soms juist meer
- Onrust of juist veel meer slapen
- Zoekgedrag: door het huis lopen, miauwen op plekken waar de overleden kat vaak was
- Anders vocaliseren: harder, vaker, of juist opvallend stil
- Aanhankelijker of juist afstandelijker worden
- Veranderingen in verzorging, zoals minder of juist overmatig wassen
Niet elke kat rouwt zichtbaar, en dat is ook oké. Maar als je merkt dat je kat anders is sinds het verlies, is de kans groot dat dit hiermee te maken heeft.
Wat kan ik doen?
Dit zijn de dingen waar ik me nu zelf aan vasthoud:
Tijd en ruimte geven. Er is geen vaste tijdlijn. De ene kat knapt in dagen op, de andere heeft weken nodig.
Routine vasthouden. Vaste voer- en speeltijden bieden houvast, juist nu alles anders aanvoelt.
Extra aandacht aanbieden, niet opdringen. Ik laat mijn katten zelf bepalen hoeveel nabijheid ze willen.
De omgeving verrijken. Speeltjes, krastonnen, uitkijkplekjes; kleine afleidingen die helpen.
Alert blijven op aanhoudende stress. Als een kat langere tijd niet eet, drinkt of niet plast, is een bezoek aan de dierenarts nodig.
Het went niet vanzelf, het verandert
Ik mis Louie vreselijk, elke dag. En ik leer dat rouw, ook bij mijn katten, geen rechte lijn is. Goede dagen, mindere dagen. Ik kan het niet wegnemen, voor hen niet en voor mezelf niet. Maar ik kan er wel voor zorgen dat we het samen doorstaan, met geduld, rust en aandacht voor elkaar.
Als jij ook een geliefd maatje hebt verloren: je bent niet de enige die zich machteloos voelt. Ik hoor je verhaal graag, als je het wilt delen.
